Geweldige gozer

Twee dagen geleden is mijn nieuwe website de lucht in gegaan. Mocht jij mijn vorige blogs ‘toevallig’ gelezen hebben dan weet je dat ik de moed bij elkaar heb geraapt om voor mijzelf te beginnen.

Dit is niet de eerste keer dat ik voor mijzelf begin. Dit is de derde keer. De eerste keer is vanwege mijn verslaving(en) om zeep geholpen. De tweede keer was veel te vroeg in mijn herstel. Daarna kreeg ik te maken met onzekere tijden. Geen thuis, geen uitzicht op financiële middelen en een ziekenhuisopname. Dat waren geen tijden om voor mijzelf te beginnen. Dit deed mijn vertrouwen in een liefdevolle Hogere Macht geen goed. Als een liefdevolle God werkelijk bestaat dan maakt hij zijn beloftes waar. De belofte dat als ik iets vraag dat ik ook mag ontvangen en anders kan hij opzouten. Een heftige innerlijke strijd volgt. Leg ik nu wel of niet mijn vertrouwen in Gods handen.

Na verloop van tijd is deze strijd overwonnen. Mijn Hogere Macht blijkt betrouwbaar te zijn. Zo betrouwbaar zelfs dat ik vandaag de dag God als manager van mijn onderneming(en) gebombardeerd heb. En nu voor de derde keer in mijn leven sta ik voor de grote uitdaging om voor mijzelf iets op te bouwen. Drie keer is scheepsrecht. Hoe toepasselijk deze uitdrukking. Ik ben namelijk een Bed & Breakfast begonnen met de naam ‘De Kapiteinshut’. Het appartement is voornamelijk voorzien van authentieke scheepsornamenten afkomstig van mijn partner die 50 jaar op een varend schip heeft gewoond en scheepsbouwer tevens eigenaar van een scheepswerf is geweest.

Elke keer als ik even niet meer weet hoe ik verder moet (en dat is niet alleen op zakengebied) ga ik in conclaaf met mijn Hogere Macht. Deze geeft mij ingevingen die mij inspireren. Of zo’n ingeving van mijn Hogere Macht komt of uit mijn eigen zelfgerichte ego, is relatief makkelijk te achterhalen. Oplossingen afkomstig van mijn manager vullen mij altijd met vreugde, voelt aan als een waarheid, is liefdevol en meestal binnen handbereik.

Twee dagen geleden gooi ik dus de website ‘Kapiteinshut.nl’ de lucht in. Ik bid voor zegen en succes. Ik vraag mijn manager er zorg voor te dragen dat vele geweldige en betalende gasten zich zullen aandienen. Nog geen 24 uur later rinkelt de telefoon en tot mijn grote verbazing staan de eersten gasten binnen 30 minuten op de stoep. Hier had ik helemaal geen rekening mee gehouden. Een dikke ‘Oeps’ is op zijn plaats. Ontbijt staat bij mij als optioneel. Een hoog bedrag dient als een soort afschrikmethode. Willen ze ook nog ontbijt. Een tweede Oeps... De buurtkroeg waar wij naast wonen is meestal dicht behalve blijkbaar deze avond. Om 02:30 slingert de jukebox dreunende geluiden door de muren. Een dikke derde Oeps!

Vervolgens komen allerlei negatieve scenario’s mijn hoofd binnen drijven. De Bed & Breakfast kan het wel schudden. Het slechte review dat we gaan krijgen zal ons de kop kosten. Al dat vele werk voor niets. Ik bedenk dat de gasten in het holst van de nacht hun spullen zullen pakken en zonder te betalen en boos ‘De Kapiteinshut’ verlaten. Ik bid tot mijn Hogere Macht en vraag of de gasten aub geen last mogen ondervinden van deze herrie. Iets in mij zorgt er voor dat ik mijn kleren aantrek en naar de kroeg naast ons huis loop. De kroegbazin ziet mij binnen komen. Wij hebben oogcontact. Met mijn duim omlaag en een gezichtsuitdrukking die op half zeven staat weet zij hoe laat het is. Het volume wordt prompt zachter gezet.

De volgende ochtend hoor ik tot mijn grote opluchting geluiden beneden. Gelukkig, ze zijn er nog. Vanwege het feit dat ze onze eerste gasten zijn heb ik ontbijt gratis aangeboden en nog wel op het dakterras van ons huis. De gasten komen naar boven en als eerste vraag ik bezorgd hoe ze geslapen hebben. “Goed. Ergens midden in de nacht was er wat disco awaai bij de buren maar dat was maar voor even.” Vervolgens prijzen ze me de hemel in hoe knus en authentiek het appartementje is. “Heerlijke luxe en zalig slaapcomfort. We zijn echt tot rust gekomen. Dit gaan we absoluut aan vrienden en familie door vertellen.”

Wat?

Ik kijk eens naar Boven. Niet vanwege het lawaai was ik wakker geworden maar omdat ik naar de wc moest. De timing bleek perfect. Gebed en geïnspireerd handelen smoorden op het juiste moment de beren die ik zag op de weg. Verbaasd ben ik over de werkethiek van mijn manager. Maar het helpt mij wel om een keuze te maken. Of ik heb compleet vertrouwen in mijn manager of niet. Zo niet, moet ik hem ontslaan. Kijk ik terug naar waar ik vandaan kom en waar ik naar toe ga, is de keuze een makkie. Mijn manager is zonder proeftijd aangenomen. Het klikt. Geweldige gozer!

Reageer reacties (0)
LEES MEER...