Iet wiet waai weg

In de zelfhulpgroepen worden regelmatig sprekers uitgenodigd die de boodschap van herstel komen brengen. De spreker heeft ongeveer 20 minuten om zijn verhaal van kracht en hoop te delen. Ook ik heb deze ervaring meerdere malen met lotgenoten gedeeld. Het is niet mijn favoriete bezigheid. Waarom niet? Het is de bedoeling dat je vertelt wat het 12 stappenplan je gebracht heeft maar ook waar je vandaan komt. Nou is het goed om niet te vergeten waar ik vandaan kom maar het brengt ook negatieve herinneringen met zich mee. Daar zit ik helemaal niet op te wachten. Dat was toen en het gevoel van onmacht dat er mee gepaard gaat wens ik niet meer te voelen. De hoop op een beter verleden heb ik losgelaten. De dingen die zijn gebeurd, zijn gebeurd en kunnen niet meer veranderd worden. Wat ik wel kan veranderen is hoe ik er vandaag mee omga en hoe ik mij vandaag voel.

Ik ben erachter gekomen dat mijn zijnstoestand een keuze is die ik bewust kan maken. Spirituele inzichten laten mij weten dat geluk of verdriet niet iets is dat mij overkomt. Ik ben bij machte (mocht ik mij er bewust van zijn) om daar een keuze in te maken. Maar hoe maak ik de keuze om gelukkig te zijn? Ik kan er voor kiezen om blij te ‘ZIJN’ en alles wat ik dan DOE komt daaruit voort. Wat ik BEN, geeft geboorte aan wat ik doe. Voorbeeld: Ik ben niet te genieten, mensen om mij heen krijgen te maken met mijn onhebbelijke gedrag. Ik ben blij, ik voel mij gelukkig. De acties die uit deze energie voortvloeien zijn positief. Ik ben nerveus, ik reageer geagiteerd op de situatie die voor mij ligt.

Heb je wel eens opgemerkt hoe twee mensen totaal verschillend kunnen reageren op precies dezelfde omstandigheden? Dit is omdat die omstandigheden voor ieder van hen iets anders betekenen. Maar wie bepaalt welke betekenis iemand aan iets geeft? Dat doet ieder voor zich.

Mijn gedachten creëren mijn realiteit. Wat ik denk dat zo is, ervaar ik dan ook dat het zo is. Maar hier zit hem voor mij de uitdaging. Mijn denken is niet altijd te vertrouwen. Sterker nog: mijn denken heeft de neiging om een eigen leven te gaan leiden. De neiging om er vanalles bij te halen wat totaal niet van toepassing is. Zorgen maken is ook zo’n ding. Zorgen maken is in mijn verbeelding dat creëren wat ik niet wil ervaren. Mijn vriend komt een uur later dan afgesproken thuis, in mijn verbeelding heeft hij een ongeluk gehad en is hij al dood.

Daarom is het voor mij belangrijk om mij regelmatig terug te trekken. Als ik mijn denken weet te stoppen kom ik terecht in een hogere werkelijkheid. Dit lukt mij o.a. door tijd te wijden aan mijn schildertechniek pointillisme maar ook weet ik mijn volle hoofd te legen door stil te ‘WEZEN’. Een enorme uitdaging want mijn gedachten razen het liefst voort.
Om mijn gedachten te stoppen ga ik naar mijn ademhaling luisteren en na een tijdje dit te doen hoor ik niets anders meer dan mijn ademhaling. Heel even ervaar ik niets, nada, niks, misschien wel Nirvana. Wat een weldaad. En in dat niets, geloof het of niet, hoor ik de  inspiratie van mijn Hogere Macht die mij een andere kijk geeft op welke situatie dan ook. Een rust komt over mij. Een vertrouwen dat alles goed is, zoals het is ook al heb ik een situatie opgeklopt of zelfs verprutst.

Gedurende dit proces van stil worden willen allerlei gedachten op komen borrelen. Ik zegen ze en beschouw ze als een passerende optocht. Het waait weer voorbij. Alles waait voorbij, zo ook mijn verleden en over een tijdje ook mijn leven. Iet, wiet, waai weg.

Reageer reacties (0)
LEES MEER...