'Verslaafde in herstel'

Sinds ik met de mensen van de redactie van Lef contact heb, ben ik de artikelen en de blogs gaan lezen en stuitte daarbij op het begrip ‘verslaafde in herstel’. Ik frons mijn voorhoofd en knijp een beetje met m’n ogen. Ik heb iets tegen deze term en probeer te formuleren waarom deze mij tegen staat.

Allereerst de verslaafde. Dat is iemand die absoluut niet van dingen af kan blijven die niet goed voor hem zijn en dan bedoel ik hier de verslaafde aan alcohol.
Ik ben er ook aan verslaafd, maar heb geleerd om drank te laten staan. Dus iemand kan verslaafd zijn aan alcohol, maar hoeft het niet per se meer te gebruiken en is er ook niet afhankelijk van. De betekenis van het woord verslaafde is dus duidelijk. Daar zijn we het over eens.

Maar dan komt het tweede deel van de benaming: ‘In herstel’. Herstellen betekent ‘beter worden van iets’. Meestal bedoelen we met dat iets dan een ziekte. Dat zou betekenen dat een alcoholverslaving beschouwd kan worden als een ziekte. Meningen zijn verdeeld over deze aanname en ik weet dat er een discussie gaande is tussen voor- en tegenstanders van de stelling dat alcoholverslaving een ziekte is. Is het belangrijk voor de zorgverzekeraar om te weten of iemand ziek genoemd kan worden? Is het voor de werkgever van belang om te weten of de werknemer lijdt aan een ziekte, zodat hij niet gemakkelijk ontslagen kan worden, of is het voor de verslaafden zelf, handig om te weten dat zij zichzelf ziek kunnen noemen, zodat zij daarmee misschien de oplossing voor hun alcoholprobleem bij anderen kunnen leggen?

Een ziekte of niet, het gaat er natuurlijk om dat de verslaafde de gelegenheid krijgt om onvoorwaardelijk van zijn verslaving , of liever van zijn verslavingsgedrag af te komen door te leren om te gaan met zijn verslavingsgevoeligheid. Elke verslaafde verdient alle hulp die nodig is. Begeleiding, zorg, medicijnen en fysieke opvang moeten er gratis zijn.

In herstel, suggereert denk ik, dat er een einde aan het proces komt, dat je beter wordt, dat je op een gegeven moment hersteld bent.
Toen ik dronk was m’n lichaam in slechte conditie: ik zweette, sliep kort en licht, ik was te zwaar en had een te hoge bloeddruk. Ik was futloos en vaak depressief. Toen ik stopte herstelde mijn lichaam zich. En hoe zit het dan met mijn verslaving? Is die hersteld?

Als ik stop met drinken, krijg ik mijn smaak terug, voel ik mij fit, en ik word weer helder in mijn hoofd. Ik voel mij beter dan ooit. Maar, er zit volgens mij geen herstel in de verslaving op zich. Eens verslaafd, altijd verslaafd. Na jaren zonder drank kun je volgens mij niet zeggen dat iemand nog in herstel is.

Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die moeite hebben met de term ‘in herstel.’
Kom maar op met je reactie. 

Ik geef willekeurig drie boeken weg aan mensen die reageren. Mijn boek natuurlijk. De discussie is gestart..

Reageer reacties (14)

ludo van tilborgh(09. november 2016)

Beste,

Ik ben Ludo en alcoholist.  Elke dag ben ik een verslaafde in herstel.

Vandaag niet drinken en morgen...dat zullen we dan wel weten te vertellen.  Ik woon in België en wil doodgraag je boek lezen.  Eventuele verzendkosten worden door mij vergoed.

Geweldig dat jij dit boek hebt geschreven.

God geef me kamte om te aanvaarden wat ik  niet kan veranderen en moet om te veranderen wat ik kan veranderen.

Ludo

Hans Rijneveld(09. november 2016)

Beste Marco,

 

Ik ben nu ruim 5 kaar oprecht in herstel en de discusiie of verslaving nu wel of geen ziekte is boeit me niet meer zo. In het begin was het voor mij wel een soort ankerpunt. Ik was ziek en daadoor was die verslaving niet 'mijn schuld', maar van het begin heb ik wel geweten dat herstel mijn eigen verantwoordelijkheid was, is en blijft. Ik wil ook nooit meer terug naar de situatie waarin ik trilde, zweette, alleen voor mijn gebruik leefde en anderen, inclusief mij familie en vrienden helemaal verwaarloosde, geen enkele rekening met hen hield. Dat gaat door niet meer te drinken en in ieder geval vandaag niet. Of je dat nu herstellende of hersteld noemt maakt mij niet meer uit. Wat ik wél heel belangrijk vind is dat andere verslaafden en eigenlijk de hele wereld mag en moet weten dat herstel mogelijk is. Dat je weer een zinvol en vreuigdevol leven kunt leiden na je gebruik. Ik hoef en wil niet meer drinken. En ik wil anderen helpen om ook niet langer te gebruiken, dat doe ik door Herstellerij de Eenvoud (www.de-eenvoud.com). En de mensen die hier komen wil ik heel graag de kans geven om jouw boek te lezen. Krijg ik het niet dan koop ik het want we kunnen alleen maar behouden wat we hebben gekregen door het weg of beter dóór te geven.

Ton(09. november 2016)

Ton verslaafde in herstel.

 

Vraag aan een ex gebruiker of hij een drankje snuifje pijp kan gebruiken voor een keer dan denk ik dat je weet wat herstel betekend. Ik ben nooit genezen.

Ik ben een verslaafde in herstel om dat als ik weer oppak, eentje, ik weer terug bij af ben en het niet bij een kan laten. Dan word ik weer dik zorg niet voor mijzelf maak mijn omgeving kapot enz. enz.enz. dan ben ik zeker niet aan het herstellen.

ik ben in herstel omdat ik nog heel veel te leren heb over mijn verslaving  op welk hoekje hij staat te gluiren om mij te pakken te nemen. Dus ja ik ben niet beter . 

 

I am your friend

I am your friend, the only true companion you have.
I am with you when you are lonely;
I am with you when you are sad.
I am with you when you feel withdrawn and when the world is cruel.
I hide the heckler's words and block the missiles thrown in ignorance and anger.
I shelter you from the storms and I shield you from your fears.
I am your friend. I walk with you daily and live in your thoughts.
I feed off your failures, I revel in your guilt.
I thrive on your shame and dance with your deceit.
I keep you in darkness and take pleasure in your pain.
I delight in your loneliness and wallow in your sins.
I laugh when you flounder and strike when you stumble.
I am your friend.
I relish in your anger and worship in your pride.
I feed off your compulsion and dwell in your isolation.
I am familiar with your weaknesses and abuse your denial.
I treasure your resentment and take comfort in your depression.
I am your friend
My name is "Your Disease."

I am your friend. I hold out my hand and bring you faith.
I award you serenity and self-esteem.
I bestow upon you peace and acceptance.
I wrap you in love and tender the shield of knowledge.
I volunteer humility and shower you with confidence.
I bequeath spiritual growth, emotional advancement and physical revival.
I am your friend; I will lead you out of the darkness into the light.
I will carry you when you are weak and escort you through honesty.
I will provide tools for the battles and binding for your wounds.
I am your friend. I will teach you abstinence and release you from burden.
I will initiate forgiveness and I will foster willingness.
I will nurture ambition and claim back your life.
I am your friend.
My name is "Recovery."

hug Ton verslaafde in herstel.

 

De vraag is ook waarom heb jij last van dat woord

Pim(09. november 2016)

ik ben blij dat je dit aanzwengeld.

ik was verslaafd en van de gevolgen daarvan ben ik hersteld. Ik ben 1 van die gelukkigen die na het stoppen nooit meer trek of aandrang gehad heb. kortom ik heb "afscheid" genomen i.p.v te stoppen.

Na dat ik hersteld was kwam een intensieve periode om aan mijn leven weer zingeving te geven. Daar stuit ik op levensvragen die heel gewoon en normaal zijn. Kortom niet specifiek verslavingsgebonden. Denk dat ik daardoor ook zelf geen voeding heb gegeven aan stigmatisering.

 

ik voel me een verslavingsgevoelig man die nu een gezond en plezierig leven leidt. Met alle ups en downs die daar bij horen. Dat is dus ook niet exclusief aan verslaving gebonden.

Ben beknopt en daar ben ik me van bewust. Groet. Pim

janet(09. november 2016)

Ik ben beter.....Beter als ik 22 jaar was. Herstelt ben ik niet. Kan je herstellen van bijvoorbeeld diabetes? Ik denk van niet. Van verslaving ook niet. Ziek blijf ik altijd. Ik heb nl de ziekte verslaving. Ben ik daar verantwoordelijk voor? Nee. Maar ik ben wel verantwoordelijk voor mijn herstel. En herstellen doe ik elk uur, elke minuut en elke dag. Herstel is ook mooi. Zolang je in herstel bent leer je. Van jezelf, van je omgeving. Ik ben 17 noveber 8 jaar clean. Nog steeds ontdek ik dingen van mijzelf en aan mezelf. Hoe ik bijvoorbeeld kan vervallen in oud gedrag. Hoe ik dat kan veranderen, Er komt een dag dat ik hersteld ben, absoluut. Die dag zal mijn laatste zijn.

groetjes Janet

Lisa Bergsma(17. november 2016)

Ik ben erg blij dat je deze discussie aanzwengelt, want ook ik heb veel moeite met de term 'verslaafde in herstel'. Volgens een woordenboek is de betekenis van verslaafd: geestelijk of lichamelijk afhankelijk van iets. Het handboek van de psychiatrie, de DWM V hanteert een veel ingewikkelder definitie.

Zelf ben ik ook verslaafd aan alcohol. Ik probeer het te laten staan, maar dat lukt me niet altijd. Regelmatig drink ik weer en dan kost het veel moeite om er weer mee te stoppen. Ik pest mezelf ermee door steeds weer te beginnen, want bij de eerste slok weet ik dat ik dit niet moet doen. Ik doe het echter toch en dat maakt me verslaafd of afhankelijk van die rotdrank. Gelukkig drink ik vaker niet dan wel.

Jij bent echter al jaren gestopt en jouw stelling is dat je weliswaar nog wel verslaafd bent, maar niet meer afhankelijk. Afgezien van de definitie in het woordenboek denk ik dat je wel een punt hebt. Je hebt het niet meer nodig, dus ben je niet afhankelijk. Wel blijf je verslavingsgevoelig en moet je de rest van je leven oppassen dat je niet terugvalt. In die zin is verslaving m.i. een ziekte, omdat je brein anders is gaan werken. Het blijft in stressvolle situaties signalen uitzenden dat het alcohol wil, want dan kalmeerde je. De zo beroemde zucht.

Terug naar het begrip herstel. Als verslaafde heb ik jarenlang als professioneel ervaringsdeskundige gewerkt bij verschillende GGZ instellingen in Brabant. In de GGZ worden mensen behandeld met psychische of psychiatrische problematiek. In de GGZ wordt 'herstel' anders gezien dan in de Verslavingszorg. Bij de GGZ hanteert men het begrip 'herstel' al vrij snel. Iedere vooruitgang wordt beschouwd als een stap(je) op de lange weg van herstel. Men wil het begrip niet verwarren met 'genezing', want als je genezen bent, dan ben je weer beter, maar herstellen blijf je je leven lang doen. Je blijft immers gevoelig voor datgene waar je last van had.
In de Verslavingszorg mag je pas spreken over 'herstel' als je niet meer drinkt of gebruikt. Op het moment dat je terugvalt, ben je niet meer in herstel. Ik ben het daar niet mee eens. Ik drink dan weer niet, dan weer wel, maar ik geef de hoop niet op dat het me eens zal lukken om ervan af te blijven. Ik zie mezelf dus wel als een verslaafde die aan het herstellen is. Maar als het me lukt, ben ik dan hersteld? Ik denk het wel. Ben ik nog verslaafd als ik stop? Ja, dat ook, ik ben en blijf verslavingsgevoelig, ook als ik niet meer drink.

Ik heb verscheidene keren hulp gezocht voor mijn probleem en daar veel van opgestoken. De laatste keer, in 2014, ben ik zelfs twee maanden in Zuid Afrika geweest. Wat me zo tegenstaat aan de huidige verslavingszorg, is het zo vaak gebruikte Minnesota model, waarin het 12 Stappenplan van de AA centraal staat. Je moet dan toegeven dat je machteloos staat tegenover je gebruik. Je moet dan op zoek naar een macht, zoals God, die je zal helpen je verslaving te beteugelen. God mag ook iets anders zijn, zoals een boom, je counselor of wat dan ook. Maar dat is complete onzin. In de Serenty pray die wij in Afrika iedere ochtend moesten opzeggen, richten wij ons tot God: God, grant me te serenety to accept the things I can not change, enz. Ik heb er nooit aan meegedaan, omdat ik denk dat het mijn eigen verantwoordelijkheid is om af te blijven van de drank. Dat kan geen enkele macht in de wereld voor mij doen. Verder stoort mij uitermate het sekteachtige sfeertje dat om AA bijeenkomsten hangt. Volgens mij komt daar ook de tegenwoordig veel te veel gebruikte definitie van 'verslaafde in herstel' vandaan. Het heeft voor mij net een te groot Halleluja-gehalte. Zo van ex-verslaafden onder elkaar. Kijk ons eens goed bezig zijn.

In de GGZ heeft men een cursus ontwikkeld voor mensen die bewust bezig zijn met hun herstel: 'Herstellen doe je zelf'. Mensen leren er met elkaar van gedachten te wisselen over wat herstel voor hen betekent, wat stigmatisering is en hoe ze de toekomst zien. De cursus is een groot succes in Nederland. Speciaal voor mensen met een verslavingsachtergrond heb ik hier een vervolg op geschreven: 'De Brug'. De cursus slaat als het ware een brug tussen de tijd dat je middelen gebruikte en de toekomst. Want je leven op de rails krijgen na een verslaving, is helemaal niet zo gemakkelijk.

Zelf was ik een jaar geabonneerd op Lef en heb er veel mooie ervaringen en interessante artikelen gelezen. Na een jaar ben ik gestopt omdat ik het niet meer betalen kon.

Je boek heb ik trouwens in de kast staan en ik heb genoten van de inhoud. Petje af!

Hartelijke groet,
Lisa

Kamiel(07. december 2016)

Ik snap je punten, maar je definitie van Herstel klopt niet. Herstel betekent juist niet ´beter worden van iets´ en ook niet genezen van een ziekte, aandoening of liever gezegd kwetsbaarheid...

Binnen de psychiatrie en verslavingszorg waarin niet meer gewerkt wordt vanuit het bio-medische model maar vanuit Herstelondersteunende zorg, gaan we uit van een andere definitie, namelijk: Herstel is een continu en dynamisch proces, intens, grillig, soms pijnlijk en altijd uniek! Want ieder mens is uniek en daarin zijn we weer allemaal hetzelfde ;)

Kamiel

Daniejel(07. december 2016)

Leuk om dit onderwerp weer eens aan de kaak te stellen. Ik ben zelf geen verslaafde. Ik ben gewoonweg mens en heb te kampen met een verslaving. (inmiddels 8 jaar clean en nuchter). De verslaving is slechts een onderdeel van mij. Mijn moeite ligt meer bij de term "de verslaafde".

Ik werk als ervaringsdeskundige en kan me wel vinden in herstel. Elke dag is er herstel. Je kunt er verschillende boeken en theorien op na slaan. De fases van herstel van Gagne liggen mij het beste. Ik denk nooit van mijn verslaving af te komen. Er blijven momenten van enorme zucht. Ik zal op zoek moeten waar de zucht vandaan komt, het aan moeten kijken en wederom keuzes moeten maken. Dit voelt voor mij nog steeds als een proces van herstel. Maar ach, je kunt het ook gewoon 'het leven" noemen. Voor mij betekent herstel niet naar genezing toewerken. Juist niet. Het betekent voor mij meer het accepteren dat ik een kwetsbaarheid heb. Ik ben echt van mening dat verslaving geen ziekte is. DAT zou suggereren dat je te genezen bent. Ik benoem mijn verslaving als mijn kwetsbaarheid. Een onderdeel van mij wat bij mij hoort. Net zoals soms mijn depressies. Maakt mij ook niet De depressieveling.

Kortom, ik vind in herstel een goede term. Ik geef veel gastlessen en ben spreker. Het helpt ook om goed uit te leggen hoe een verslaving werkt. Levenlang in herstel. Tijden zonder er mee bezig te zijn, en tijden dat je behoorlijk hard aan je herstel moet blijven werken.

Clean en nuchter worden is echt niet moeilijk. Clean en nuchter blijven, dat is de strijd. Het herstel.

Misschien vind je het leuk om over dit onderwerp mijn blogs te lezen op mijn website.

Leuke discussie!

 

 

Nina(07. december 2016)

Ik heb lang gekampt met stap 2 'we kwamen ertoe te geloven dat een macht groter dan onszelf ons weer geestelijk gezond kan maken'. Daarin herken ik wat je zegt: Het Herstellen van iets, weer gezond worden. Inmiddels heb ik het voor mijzelf kunnen definieeren en dat is dat herstel een ongoing process is voor mij. Zodra ik stop met de meetings, het stappenwerk, contact met fellows / sponsor etc. dan komt onbewust mijn oude gedrag naar boven. Verslavingsgedrag is wat mij een verslaafde maakt. Dit maakt dat ik, door de kink in mijn hersenen, een verslaafde ben en altijd zal blijven en dat ik dankzij het werken aan het programma, dankbaar in herstel mag zijn en blijven. En hiermee dus ook steeds een beetje meer geestelijk gezond mag worden.

jeroen(07. december 2016)

interresant! en bedankt voor je blog.

ik ben voormezelf verslaafd en dat blijf ten opzichte van name hulp traject ben ik niet meer in actief gebruik van middelen. en ben ik al enige tijd druk doende om me gedrag daarbij ook meer te verbeteren. ziekte of niet ik ben er blij mee dat et beestje een naam heeft. als et voor andere werkt om inherstel te gebruiken dan is dat hartstikke mooi voor een ieder zijn pad naar meer geluk en gezond leven. 

 

groet jeroen

 

 

Hans Rijneveld(07. december 2016)

En wie heeft dat boek nu uiteindelijk gewonnen Marco?

 

Hans

Judith Haarlem(07. december 2016)

In 1983 kwam ik in AA en ik stopte blijvend met de alcohol, ik ben en blijf een alcoholist. Maar nu al vele jaren een niet drinkend alcoholist.

in 35 jaar is er veel veranderd. Er waren nog geen buitenlandse klinieken enz. met after cares.

ik zeg wel eens lachend, vroeger ging ik naar de groep, nu ga ik scharen in a meeting!

ik denk dat al die nieuwe termen het gevolg zijn van de grootsheid waar het 12 stappen boekje nu het Minnesotamodel heet.

Maar hoe duur, hoe shick , ik ben blij dat ik te maken had met eenvoud en nederigheid.

Helaas is het blad Lef ook glossie en ingesteld op het heden. Beroemdheden, 2 jaar clean, sorry, in herstel, komen met verhalen dat ik denk . Je bent er nog lang niet. Doorloop de 12 stappen en je bent er pas als je er niet meer bent.

Ik ben blij met m'n niet meer drinken, heb er een prachtig leven voor terug gekregen. MIJN herstel kwam door de groep, door de 12 stappen en uit nederigheid en intense dankbaarheid.

jacob(08. december 2016)

Hoe vaker je een woord gebruikt, hoe minder het betekent, denk ik wel eens. Het wordt wat sleets.

Ik snap het bezwaar wel tegen de term 'in herstel', zeker buiten de verslaafden- en behandelaarswereld wordt het begrip 'hersteld' nooit begrepen zoals daarbinnen. Als we spreken van 'in herstel', dan is dat jargon uit onze verslaafdenscene. Denk ik. Net als craving, sharen met de fellows, sponsors, etc.
En daarbinnen snapt men best dat 'hersteld' iets anders dan 'genezen' betekent.
Ik hou er niet van me via jargon te af te sluiten van de niet-verslaafde wereld, omdat die gewoon ook mijn wereld is. Ik ben niet alleen maar verslaafd.

Zelf hou ik er van te spreken over mezelf als 'niet praktiserend alcoholist' (vandaag sinds 3 jaar en 5 dagen), maar als iemand zich 'alcoholist in herstel' wil noemen: even goede vrienden. Ik wil je best wel snappen.

Met andere woorden: het gaat erom wat je bedoelt, niet hoe je het zegt.

Melanie (01. maart 2017)

Ik ben het met je eens en begrijp de term nog steeds niet. Bovendien kun je het dubbel uitleggen; is de verslaving in herstel (met andere woorden; probeer je weer verslaafd te worden) of juist andersom. Natuurlijk weet ik dat het het laatste is, maar ik kan maar niet wennen aan de term....

LEES MEER...