We krijgen, zoals verwacht, veel reacties op ons interview met Keith Bakker. Mensen die blij zijn dat ze hem weer in de media zien, maar ook mensen die hadden gehoopt Keith Bakker nooit meer te zien. En dat is goed; Lef Magazine staat voor een openlijke dialoog en discussie over alle mogelijke herstel gerelateerde onderwerpen. Onze oude columnist psychiater Bram Bakker heeft ons een open brief gestuurd over het betreffende interview. Maar we horen ook zeker graag jouw mening...

Beste Keith Bakker,

 

Met interesse las ik het interview dat je gaf aan het LEF Magazine. Jarenlang vroeg ik me regelmatig af wat jouw verhaal was over de verschrikkelijke dingen die je hebt gedaan. Ik heb via gemeenschappelijke kennissen ook getracht met je in contact te komen, maar dat is niet gelukt. Nu jij zelf de publiciteit hebt gezocht voel ik me vrij om publiek kenbaar te maken hoe ik over je denk.

Ik weet veel meer dan anderen, dat ben ik me bewust, en mede daardoor kijk ik nogal sceptisch naar het beeld dat je van jezelf schetst in het interview. Maar de goede lezer zal ook niet zijn ontgaan dat je aanstuurt op een geleidelijke terugkeer in een rol als hulpverlener c.q. ondernemer in de verslavingszorg. Waarom moeten wij anders horen dat je bezig bent met Minnesota-groepen in gevangenissen, en dat je aan een autobiografie werkt?

Ik vind het walgelijk, omdat je geen hulpverlener bent. Hulpverlener is een vak, waarvoor je een opleiding dient te volgen, en waar regels bij horen. Niets ten nadele van welwillende ervaringsdeskundigen, maar ook voor hen gelden professionele codes, en jij hebt daar op gruwelijke wijze schijt aan gehad (zo heet dat toch, in jouw grappige taaltje?)

Als je echt spijt had van je daden had je in de gevangenis excuusbrieven geschreven aan al je slachtoffers, en had je ook in het interview toegegeven dat je veel meer misdaden hebt begaan dan waarvoor je bent veroordeeld. Behalve dat je ook tal van vrouwen hebt misbruikt zonder daarvoor veroordeeld te zijn, heb je mensen gechanteerd, met de dood bedreigd (ook mij, vergeten zeker?) en heb je naïeve aanhangers grote geldbedragen ontfutseld, waar ze nooit iets van terug hebben gezien.

Dat je aan je herstel werkt is prima, maar eerlijk ben je nog steeds niet. Dat je durft te beweren dat je onjuist bent behandeld door een deel van de media is werkelijk een gotspe. Er was geen andere manier om je te stoppen, en de feiten waarover werd bericht waren juist, en door jou veroorzaakt. Jij manipuleerde de redactie van Pauw en Witteman om een podium te krijgen waar je kon beweren dat je onschuldig was, met steun van onwetende ouders van je zogenaamde cliënten. John van den Heuvel presenteerde feiten.

Ik heb gezien wat je bij slachtoffers hebt aangericht, en hoe ze tot op de dag van vandaag lijden omdat ze weten dat je niet in staat bent tot echt berouw over je grenzeloosheid. Ik heb andere ex-werknemers van je overgehaald om tegen je te getuigen, ondanks hun angst voor jou, en ondanks hun hoop dat je duizenden euro’s achterstallig salaris nog eens zou gaan betalen als zij maar zwegen over hetgeen ze gezien hadden.

In het vonnis staat dat je tien jaar geen hulpverlener mag zijn, maar dat is natuurlijk grote onzin: je bent geen hulpverlener, nooit geweest, en je mag het ook nooit meer worden. Je beweert in het interview dat je absoluut niet bang bent dat je ooit weer de fout in zult gaan. Dat is heel eng, want als je jezelf echt zou kennen, zou je het iedere dag moeten vrezen, zoals een verslaafde iedere dag alert moet blijven en zich bewust moet zijn van het risico op een terugval. Erken dat ook jij altijd kunt blijven terugvallen.

Beste Keith, doe de verslavingszorg in Nederland een plezier, en blijf er heel ver vandaan. Ga tweedehands auto’s verkopen, of verzin iets anders waarin je talent om mensen te verleiden goed van pas komt, maar blijf uit de buurt van zeer kwetsbare mensen die op zoek zijn naar iemand die ze echt kunnen vertrouwen. En ik zou blij zijn als je dat in stilte doet, die autobiografie heeft niemand nodig. Je kunt gewoon een dagboek voor jezelf bijhouden.

 

Groet, Bram Bakker

 

Reageer reacties (41)

sylvia van steenis(12. december 2014)

zo iemand hebben we echt niet nodig , en bedankt voor de duidelijkheid van je brief , dat had ik echt nodig...

---(12. december 2014)

Jullie vragen om een mening, nou ik heb er wel een over het artikel van Keith Bakker.

Jullie doelgroep bestaat uit verslaafden in herstel. Laat Keith Bakker nou juist met zijn tengels aan een deel van deze doelgroep gezeten hebben. Ik vind dat jullie hiermee jullie eigen lezers enorm in de steek laten. Natuurlijk heeft iedereen het recht op een tweede kans, de vraag is echter of LEF magazine wel het juiste startpunt is voor de tweede kans van Keith Bakker. Hij mag zich tien jaar niet in de verslavingszorg vertonen als hulpverlener, dus wat heeft jullie doelgroep aan zijn relaas. Wanneer Keith Bakker oprecht spijt had van zijn daden… en dan geen spijt van de gevolgen voor hemzelf, maar oprecht spijt van wat hij anderen heeft aangedaan, had hij zoals Bram Bakker terecht zegt, wel persoonlijke brieven naar zijn slachtoffers gestuurd en alles bekend wat er gebeurd is in plaats van een slachtoffer uit te gaan hangen.  Ik begrijp dat het commercieel gezien een flinke bak geld oplevert zo’n artikel van Keith Bakker, jammer dat dit moet over de rug van de mensen waarvoor jullie je beweren in te zetten. Ook had Keith Bakker zelf beter moeten weten dan in zee te gaan met dit artikel.  Maar goed, laat het duidelijk zijn dat Keith Bakker alleen met zichzelf bezig is. Een dergelijk artikel had beter in de Story kunnen staan. Want ja, natuurlijk zijn er mensen die willen weten hoe die vent er nu voor staat. Maar jullie haddan jezelf en je doelgroep serieuzer kunnen nemen. Kortom: ik vind het een zeer ondoordachte, respectloze  en smakeloze zet.

Ingeborg Reitz(12. december 2014)

Is het niet zo Bram dat een psychiater "zwijgplicht" heeft, of zoals jij het noemt een professionele code? Jouw boventoon van nijd, alsook inside informatie in deze repliek siert niemand, ook de slachtoffers niet. 

Anita Sanders(12. december 2014)

@ingeborg
ik lees geen onbekende gegevens in het stuk van Bram. Ik ben het EN met Bram EN met andere reacties meer dan eens.

Deze misbruiker daar heb je als weldenkend gezond en sterk mens geen hoge pet van op. Ik hoop dat Bram zijn brief en deze reacties veel ruchtbaarheid krijgen, juist binnen deze doelgroep.

Goed gedaan dus Lef!

Groet

Anita

Mirjam(12. december 2014)

Graag verwijs ik naar het competitieprofiel voor ervaringsdeskundige. Bedankt Meneer Bakker voor uw reactie. Ervaringsdeskundigen zijn mensen die hun ervaringen aangevuld hebben met kennis en vaardigheden. Ikzelf word opgeleid tot hoopverlener...  

Bram Bakker(12. december 2014)

Ik overschrijd geen enkele professionele code Ingeborg Reitz: de man is geen patient van me, ik stel geen diagnose, ik geef slechts mijn mening, en daar horen emoties bij. Is dat bij wet verboden voor psychiaters? Kijk wat deze man heeft uitgevroten en houd op met muggenzifterij in mijn richting!

Lotje Donkers(12. december 2014)

Beste --- 

Jammer dat u van mening bent dat wij onszelf en onze lezers niet serieus nemen. Dat doen wij namelijk al vier jaar lang. Dat wij een interview maken en plaatsen met keith Bakker, wil in geen enkel geval zeggen dat wij het met hem eens zijn. Het is een objectief, kritisch interview waar hij zijn kant van het verhaal mag vertellen. Maar ook tegenreacties, zoals deze stellen wij zeer op prijs. 
Wij verdienen, ook met dit nummer, geen bakken met geld, dus dat argument gaat niet op. Ik accepteer en waardeer uw mening, maar sommige reacties zijn naar mijn mening ook vrij respectloos. 

Met vriendelijke groet, 

Lotje Donkers

Marcel(12. december 2014)

Geachte heer (Bram) Bakker,

Ik ben een van die ouders waaraan u ongevraagd refereert. Ik heb er spijt van dat ik op verzoek van uw voormalig concurrent (want daarover moeten we ook eerlijk zijn) een goed woordje heb gedaan in de eerste uitzending van Pauw en Witteman. De feiten waarvoor Keith Bakker is veroordeeld zijn zonder enige kanttekening verwerpelijk, walgelijk en een mens onwaardig. Als ik had geweten wat ik kort na de uitzending wist zou ik daar nooit gezeten en gesproken hebben. Wat dat betreft is naar mijn stellige mening Keith er met een te lichte gevangenis straf van afgekomen.

Maar zoals u maar al te graag bewust met uw reactie wilt veroorzaken is de gevangenisstraf van Keith levenslang. Zijn te betreuren verleden zal hem immers tot het einde der dagen achtervolgen. En dat is maar goed ook want met zijn laakbaar handelen hebben ook veel slachtoffers hun leven lang te leven en daardoor te lijden.

Maar er is ook een andere kant meneer Bakker en daar zou u als afgestudeerd psychiater feitelijk meer van moeten afweten dan menig ander. Een mens maakt fouten. Grote, kleine, betekenisvolle en te verwaarlozen fouten. U die als afgestudeerd hulpverlener zo de waarheid denkt te kunnen verkondigen over hulpverlening, heeft ook geen schone lei. Niet als mens en ook niet als hulpverlener. Althans zo getuige ook uw handelingen die aan de tuchtraad zijn voorgelegd. Niet dat die ook maar op enige wijze vergelijkbaar zijn met het zeer kwalijke handelen van Keith Bakker. Maar toch meneer Bakker?

Er zullen onbekende feiten aan ten grondslag hebben gelegen die ik niet ken en ook niet wil kennen. Maar het feit blijft wel dat u, weliswaar op een andere wijze, grensoverschrijdend heeft geacteerd als professioneel hulpverlener namelijk in de functie van arts/psychiater.

Enig recherche werk leverde ook op dat u werkzaam was bij Solutions. Laat dat nu ook in 2010, toen Keith, god zij dank, ten val kwam, een van de grotere concurrenten te zijn van Smit & Jones!

En laat het nu toevallig ook zo zijn dat u nu trots praait met het feit dat u ex werknemers heeft aangezet tot getuigenissen. Hum! Bedenkelijk. Of bent u werkelijk een zuivere altruïst?

Fraai dat u met uw professionele achtergrond een spijtgetuigenis van Keith afdoet zoals u dat doet. U adviseert Keith auto's te gaan verkopen omdat hij zo goed kan verkopen. Die laatste kwalificatie ken ik hem maar echter ook u toe.

Uw reactie is door uw eigen ego gedreven propaganda. Keith gaat in het artikel (overigens gecensureerd) door het stof. Net zoals hij na zijn veroordeling, nog voor het hoger beroep (waarvan hij heeft afgezien) aan alle slachtoffers zijn excuses heeft aangeboden welke u nog op zijn blog kunt aantreffen. Terecht nogmaals omdat hij zeer laakbare handelingen heeft verricht, maar uw verwijt dat hij geen excuses heeft gemaakt aan zijn slachtoffers is kwalijke en propaganda. Hij mocht en mag op geen enkele wijze contact hebben met zijn slachtoffers van Justitie!

En nog een opmerkelijk feit meneer Bakker. Keith ontving tijdens zijn detentie post van zijn slachtoffers met de boodschap dat ze hem misten en vaak aan hem dachten in positieve zin. Het zal u niet onbekend zijn dat in het leven aan ieder verhaal vaak twee zijden kleven. Dat zou u als mens en psychiater moeten weten.

Net als ik het voormalig handelen van Keith afkeur en verwerp, keur ik uw reactie af. Uw reactie is een afgestudeerd psychiater onwaardig en is van het zelfde narcisme doorspekt als waarvan u Keith indirect beschuldigt.

Heleen (12. december 2014)

Bram, een open brief naar mijn (hulpverleners)hart! 

Viktor Staudt(12. december 2014)

Vraag aan Marcel: u schrijft dat u spijt heeft van het feit, dat u bent ingegaan op de uitnodiging van 'P&W', om verslag te doen over uw positieve ervaringen met Keith Bakker. Afgezien van de door u aangegeven motivatie waarom u dit liever niet had gedaan: heeft Keith Bakker u (of uw kind) wel of niet goed geholpen?

De reden waarom ik mij dit afvraag is, omdat na het verschijnen van mijn boek 'Het verhaal van mijn zelfmoord' ik in aanraking ben gekomen met tal van patienten (hulpzoekenden in de breedste zin van het woord). Een groot deel hiervan blijkt juist goed geholpen door zuivere (lees: niet professioneel geschollde) ervaringsdeskundigen. Keith Bakker leek mij daarvan een voorbeeld, 'afgezien' (let op de haakjes!) van de fouten die hij heeft gemaakt.

Oftewel: als Keith Bakker zich fatsoenlijk gedraagd, is hij volgens u in staat om mensen te helpen, daarbij afgaande op uw eigen ervaring? Dank!

Viktor Staudt(12. december 2014)

geschoold*
zich fatsoenlijk gedraagt*

Marcel(12. december 2014)

Beste Victor,

Ik heb het leven van mijn dochter aan Keith en zijn team te danken! Dat heeft in de periode augustus t/m december 2010 plaatsgevonden. Dezelfde periode waarin er veel binnen Smith & Jones heeft plaatsgevonden.

Keith en zijn team hebben mijn dochter van een heel groot probleem afgeholpen daar waar andere klinieken ondanks hun toewijding niet in zijn geslaagd.

Ik denk dat Keith een talent heeft om bij mensen de interventie te laten slagen. Ik bedoel daarmee het inzichten de motivatie  te geven om de keuze naar herstel in te zetten. Ik ben er van overtuigd dat hij dit gemiddeld genomen op zijn eigen wijze erg goed kan. Dat heeft hij in ieder geval overtuigend goed bewezen bij mijn dochter.

Dat laat onverlet, voor de duidelijkheid, dat ik mij volstrekt distantier van zijn laakbaar handelen wat gelukkig bij mijn dochter niet is gebeurd.

Marije(12. december 2014)

Beste Mijnheer Marcel, Het komt wel vaker voor dat vrouwen die slachtoffer zijn van een grensoverschreidende relatie de ander erg missen. Dat is nou juist het ingewikkelde aan relaties waarin de machtverhoudingen niet gelijk zijn en waarin het slachtoffer stééds afhankelijker en kwetsbaarder lijkt te worden, naarmate de tijd verstrijkt. Je zou het misschien zelfs een vorm van verslaving kunnen noemen.

Phil(12. december 2014)

Beste Bram,

U weet als psychiater toch heel goed dat verslaafden machteloos staan onder hun verslaving en dat je leven stuurloos is geworden?

Ik wil niks goed praten over het gedrag van K.Bakker maar ik vind wel dat u heel oordelend bent over een ander en dat u een persoon bent met bekendheid maakt het allemaal nog zogenaamd aannemelijker. Heel flauw om op deze manier uw gram te halen richting een verslaafde.

Ik snap dat de schades van sommige verslaafde heftig zijn en dat er veel verdriet, boosheid, angst en wrok naar boven komt, maar hebben niet alle verslaafden enorme schades aangericht en is het niet dapper dat er gelukkig ook verslaafden zijn die kiezen voor herstel???

Herstel begint bij het nemen van verantwoordelijkheid, heilig zullen we nooit worden!!!!!!!

jo.hanssen (12. december 2014)

Beste Bram, ik ben het in alle opzichten met je eens , hij [Keith Bakker ] hoort niet meer thuis , in wat voor hulpverlening, bedankt voor je duidelijke brief.

Viktor Staudt(12. december 2014)

Marcel: dank voor uw reactie. Deze komt overeen met de indruk die ik kreeg na de bewuste uitzending van 'P&W'. Persoonlijk begrijp ik niet waarom u van dit optreden nu spijt heeft. Vanzelfsprekend ben ik het volledig met u eens, als u zegt dat u zich distantieert van het laakbare gedrag. Maar zolang als dit gedrag niet op u of uw dochter van toepassing is, kunt u toch zonder enige twijfel berichten over uw positieve ervaring? Dank nogmaals!

Insider(12. december 2014)

Who The fuck is Bram Bakker to judge? 

Elke verhaal heeft twee of meerdere kanten. De dag dat Keith mij belde en vertelde dat hij zou bekennen was ik in shock.    Ik had jaren voor hem gewerkt en vele uren met hem doorgebracht. (Al mijn salaris is betaald) Nooit of te nimmer heb ik iets gemerkt van misbruik. Dat maakt mij naïef. Dat geef ik toe.

Er is geen vrouw geweest die bij mij aan de bel trok. Ik zag wel hordes vrouwen langskomen en om zijn aandacht vragen. Op de meest slinkse manieren. Zelfs vrouwen die geen afspraak hadden zaten uren in de wachtkamer tot hij wellicht tijd voor hen zou vrijmaken. Of ze stonden onaangekondigd bij zijn privé adres. Oók volwasse vrouwen die geen cliënt waren. Wat maakt dat ik een iets ander beeld heb dan de gemmidelde oordeler. 

Zonder vragen te stellen liet ik Keith tijdens dit korte telefoon gesprek weten dat ik het dapper vond dat hij zou bekennen. Eerlijk dat hij zijn fouten wilde inzien en bereid was hier de consequentie van te aanvaarden.

Ik weet namelijk niet wat er werkelijk gebeurd is. Dat weten alleen die pesonen die er bij waren. Ik vind het erg voor de vrouwen, laat ik dat voorop stellen. Erg dat ze zich misbruikt voelen en hier tot op de dag van vandaag last van hebben. Ik hoop dat deze vrouwen de hulp vinden die ze nodig hebben om te herstellen. Ik hoop dat het ze nooit meer overkomt. 

Keith is een verslaafde. En zoals geldt voor alle verslaafde is het een ziekte voor het leven. Dat wist ik op de dag dat ik hem om hulp vroeg en op de dag dat ik besloot voor hem te gaan werken. Toen ik merkte dat de verslaafde in Keith het overnam, heb ik hem dit laten weten en ben ik opgestapt, heb ik mijn verantwoordelijkheid genomen.

Tot op de dag van vandaag ben ik hem dankbaar voor wat hij gebracht heeft in mijn leven. En ook daar kan niemand over oordelen behalve ik zelf. 

Tot nu toe heb ik nooit en te nimmer gereageerd op de media omdat alles wat ik las en hoorde niet klopte met de werkelijkheid. Tenenkrommend soms.

Beste Bram, je hebt geen idee hoe onzinnig en dom je relaas is! 

Marije(12. december 2014)

Beste insider, Elke mens heeft verschillende kanten in zich. Goede en minder goede. Dat professionele hulpverleners grenzen in acht moeten nemen ten aanzien van hun patienten maakt, dat hun werkwijze zo veilig mogelijk en zo professioneel mogelijk is. Een hulpverlener mag nóóit en te nimmer misbruik maken van de kwetsbaarheid van een patient.

ik(12. december 2014)

Wow 'insider' hoe je je woorden kiest dat die vrouwen zich misbruikt voelen, dus je erkent het niet wat je oude werkegever gedaan heeft.
Wat bram doet is een reactie schrijven met inhoud, los van jouw mening onzinnig en dom kan je het niet noemen, dat is het namelijk feitelijk niet. Het is zelfs wel goed dat iemand vanuit het veld reageert, want wat Keith heeft gedaan is het ergste wat er is.

Je noemt zijn ziekte, dat doet Bram ook in zijn brief, maar het hebben van een ziekte ontrekt je nog niet van de verantwoordelijkheid die je hebt als je een kliniek opent.

Keith heeft bij veel meer vrouwen dan het aantal meisjes van de aangifte dit soort dingen geprobeerd, hij mag nooit meer in de buurt van zulke kwetsbare vrouwen komen!

Bram Bakker(12. december 2014)

Beste Marcel,

Als Keith Bakker dit interview niet had gegeven, had ik nooit gereageerd. En dat ik het wel heb gedaan heeft niets met narcisme te maken, of het niet willen vergeven van deze man, maar met een ernstig verontrust gevoel dat hij zich opnieuw wil laten gelden ten opzichte van kwetsbare mensen. Ik gun Keith Bakker het beste, maar ver buiten de zorg. Dat er aan mij ook van alles mankeert is waar, maar van starfbare feiten ben ik nog nooit beschuldigd, laat staan dat ik ze gepleegd zou hebben. Dus vergelijk geen appelen met peren, en spaar me niet ter zake doende reacties tot ik een interview geef dat u verontrust. U kunt me overigens bereiken voor een persoonlijk gesprek, als u wilt. En dank dat u ook mij talent als autoverkoper toedicht. Vr. groet, Bram Bakker

p.s. ik was in loondienst bij SolutionS en ben er op geen enkele manier wijzer van geworden door dit aan de kaak te stellen. 

Monique Vierdag(12. december 2014)

Geachte heer (Bram) Bakker, Naar ik heb begrepen bent u de psychiater die het niet te nauw neemt met de regels. U heeft in het verleden toch vrouwelijke patienten gekoppeld aan persoonlijke vrienden? En u bent toch de psychiater die met vriendinnen van patienten gezoend heeft in het bijzijn van diezelfde patienten? U staat bekend als de man die de ethische codes van zijn beroep heeft geschonden. Ik begrijp niet waarom u een ander, in dit geval Keith Bakker, op deze nare, laaghartige wijze de maat moet nemen. Met vriendelijke groet, Monique Vierdag

Hans(12. december 2014)

Hoe moeilijk is het voor mij om hier niet te reageren, iedereen veroordeelt iedereen tegenwoordig met een gemak waar ik misselijk van word. Wie zonder zonde is werpe de eerst steen was het dat ik leerde in mijn jeugd. Zelfs ik ben de LEF gaan kopen om het interview te lezen, jammer dat het zo aan de oppervlak bleef. Jullie hadden van mij het vuur best nog wat mogen opstoken! Wat ik ook mis in dit hele verhaal is waar de mensen waren die in die tijd voor Keith werkte... Wat hij heeft gedaan is nooit goed te praten en al zeker niet een vergissing of een domme keuze te noemen. Uiteindelijk denk ik dat het wel goed is om zo'n soort interview te plaatsen. We kunnen hier allemaal van leren.

Insider(13. december 2014)

Beste Ik,

Je hebt niets van mijn tekst begrepen. Jammer.

1) Ik erken wel wat mijn oude werkgever heeft gedaan. Alleen oordeel ik niet omdat ik daar niet over ga. 

2) Je hoeft mij de tekst van Bram  niet uit te leggen. Het betreft geen feiten. Sterker nog het is zijn mening gebaseerd op eenzijdige informatie. Het geeft alleen maar weer dat hij onprofessioneel is.

3) Keith heeft bekend, is veroordeeld en heeft gezeten. Hij vindt het dus zelf waarschijnlijk ook het ergste wat er is. Denk je niet? Zijn straf is nog lang niet voorbij. Gelukkig hebben we in Nederland een rechter, en gaat Bram Bakker daar niet over. 

Deze vrouwen lopen bij meer mannen risico. Dat zou een psychiater moeten weten. Misschien kan Bram zich daar beter op concentreren als hulpverlener. 

Wat deze vrouwen is overkomen mag namelijk nooit meer voorkomen ook onder andere omstandigheden bij andere mannen niet! 

Insider(13. december 2014)

Beste Ik,

Je hebt niets van mijn tekst begrepen. Jammer.

1) Ik erken wel wat mijn oude werkgever heeft gedaan. Alleen oordeel ik niet omdat ik daar niet over ga. 

2) Je hoeft mij de tekst van Bram  niet uit te leggen. Het betreft geen feiten. Sterker nog het is zijn mening gebaseerd op eenzijdige informatie. Het geeft alleen maar weer dat hij onprofessioneel is.

3) Keith heeft bekend, is veroordeeld en heeft gezeten. Hij vindt het dus zelf waarschijnlijk ook het ergste wat er is. Denk je niet? Zijn straf is nog lang niet voorbij. Gelukkig hebben we in Nederland een rechter, en gaat Bram Bakker daar niet over. 

Deze vrouwen lopen bij meer mannen risico. Dat zou een psychiater moeten weten. Misschien kan Bram zich daar beter op concentreren als hulpverlener. 

Wat deze vrouwen is overkomen mag namelijk nooit meer voorkomen ook onder andere omstandigheden bij andere mannen niet! 

Phil(14. december 2014)

Beste Bram,

Heel makkelijk om elke keer weer met de vinger naar een ander te wijzen, als hij niet dit zou doen dan zou ik niet dat hebben gedaan..... Neem zelf ook eens verantwoordelijkheid voor uw daden......
Ook een lekker voorbeeld om vooral naar de verschillen te kijken, leert een verslaafde niet om naar de overeenkomsten te kijken?? Misschien als u zich zoveel beter voelt als een ander ook een suggestie om te stoppen in de hulpverlening, hier zit de hulpverlening namelijk niet op te wachten, er lopen al genoeg Goden rond...

Ik ben blij dat ik nooit bij u terecht ben gekomen.

Tineke van der Haar(14. december 2014)

Ik vind dit een waanzinnige reactie van 'een psychiater' en veel teveel en te persoonlijk op 'de persoon' gericht. Of herstel, laat staan genezing en heling zal worden bewerkstelligd adviezen advies dat de slechte bakker beter auto's kan gaan verkopen? Ik had eerlijk gezegd betere koekjes van psychiatrisch deeg verwacht en hoop dat die wat misbruik betreft nog zullen worden gebakken. Wat mij betreft bakken beide bakkers er op deze wijze geen brood van.

Patrick(17. december 2014)

Beste Bram,

Prima dat je een eigen mening hebt (zoals je zegt in een reactie), maar  een andere toon had ik prettiger gevonden. Met jouw bekendheid en professie is het lastig om het bij dit soort onderwerpen op persoonlijke titel te doen. Ook je heftige reactie naar Ingeborg vind ik niet niet professioneel.

Ik ken Keith vanuit meetings. Ik ken de ins- en outs niet wat hij heeft gedaan. En voegt niets voor me toe. Ik weet dat hij mensen pijn heeft gedaan, heeft gelogen, bedrogen etc. Net als de meeste mensen die LEF lezen denk ik zo. Ik weet ook dat hij spijt heeft, zijn boete heeft gedaan en nog dagelijks boete doet. Ik heb als verslaafde ook grote fouten gemaakt en veel mensen pijn gedaan. En ik ben blij dat ik vergeven ben en inmiddels ook anderen kan vergeven. Dat scheelt mij een hoop wrok. Misschien een goede tip voor je Bram. Net zoals een keer een goede stap 4 schrijven.

Patrick

 

Monique(17. december 2014)

Beste Bram, ik ben het he-le-maal met je eens ! Deze man mag geen platform krijgen en had dat (naar mijn mening) ook zeker niet in LEF mogen krijgen ! Ik vind dit een foute keuze van de (verder overigens voortreffelijke) redactie. Jammer !  Maar goed, laten we hopen dat deze man inderdaad nooit maar dan ook nooit meer waar dan ook een podium - laat staan een praktijk in de hulpverlening op wat voor manier dan ook - krijgt ! Bedankt Bram, voor je duidelijke brief !

Joke van Overbruggen(18. december 2014)

Ben het helemaal eens met de reactie van Tineke van der Haar

dat beide bakkers er weinig van bakken: de reactie van psychiater

bram is om in bakkerstermen te blijven nogal aangebrand en

keith bakker heeft zich schuldig gemaakt aan zaken die beter

in de bakoven kunnen blijven.

een bakkersdochter

Hans Auvergne(24. december 2014)

Lef wordt hier, Auvergne Frankrijk, weliswaar niet per postkoets bezorgd, maar ik heb altijd een paar daagjes extra om er naar uit te kijken. Had dus de open brief en  al deze reacties gelezen vóór ik het artikel zelf kon lezen. Heb het aandachtig tweemaal gelezen en begrijp al die ophef eigenlijk niet. Zoals ik het lees is Keith wel degelijk 'schuldbewust', probeert niet om zijn walgelijk gedrag te bagatelliseren, weet en erkent dat zijn verslaving weer aan de macht gekomen was of nog is, praat nergens expliciet over een comeback in de verslavingszorg. Dus eerlijk gezegd vind ik het nogal veel geblaat om weinig. In ieder geval niet zodanig dat het nodig was om hem zo af te serveren als in die open brief gebeurde. Boosheid en wrok zijn slechte raadgevers. Kijk maar eens naar de video boodachap van Gaor Maté op You Tube;The power of addction and the addiction of power, verklaart heel veel. Sobere feestdagen en en Tevreden 2015 allemaal.

joke(09. januari 2015)

Ik hen de mening toegedaan dat, om het in normaal "Nederlands" te stellen dat meneer Keith Bakker gewoon een smerige viespeuk is die met z'n handen niet kon afhouden van een zeer kwetsbare groep mensen.

En dat hij nooit meer van z'n leven iets te doen mag hebben in de hulpverlening lijkt mij logisch.

En terechtdat hij hier op wordt aangesproken. Niks mis mee!!

 

 

 

 

TBP(12. januari 2015)

Ik ga me niet mengen in deze discussie, omdat iedereen wat mij betreft een mening mag hebben. Waarom die dan zo breed uitgemeten moet worden is mij wel een raadsel, maar het maakt in ieder geval een hoop los bij veel mensen.

Ik wil hierbij graag Keith bedanken voor zijn ophartigheid in het artikel. Hij heeft inderdaad andere mensen schade berokkend, maar hebben wij dat als verslaafden niet allemaal in meer of mindere mate?!

In herstel leren we van de fouten die we hebben gemaakt, we maken het goed waar we dat kunnen en we doen ons best ze hopelijk in de toekomst te voorkomen. Herstel is echter wel een keuze en ook Keith heeft die keuze gemaakt. 

Dus Bram, je mag van Keith vinden wat je van hem vindt, maar dat blijft jouw mening en jouw oordeel. Ik deel die mening niet en ben jullie toch allebei dankbaar.

Tot slot wil ik Hans nog bedanken voor zijn tip: Gabor Maté was de moeite meer dan waard!

 

Hug!

Ann O. Niem(14. januari 2015)

Beide heren Bakker zijn nogal publiciteitsbelust. Dat heeft zo z'n invloed op de beeldvorming rond hun collega's, c.q. psychiaters en ervaringswerkers. Wat Lef betreft, het interview zal best herstelgerelateerd zijn, onthullend (zoals de cover schreeuwt) is het zeker niet. Het is een voorspelbaar interview geworden, veel programmapraat. Ik wens Keith nederigheid en Bram wijsheid toe.

 

Gean(15. januari 2015)

Ik ben er stil van.

Ken gelukkig beide mannen niet, maar wat ik zie? 

Bram spuwt vanaf zijn (verworven) middenstip naar Keith die aan de zijlijn is geplaatst. 

Een ordinaire bulls-fight.

Wat een theater.

Grappige try-out, Bram! (NOT)

Ricardo(20. januari 2015)

Beste Bram Bakker,

Je hebt totaal geen moeite om je mening te delen op het internet als het gaat om andere personen. Moet jij jezelf niet richten op de problemen van je eigen clieenten? ik vind het echt raar dat mensen zoals jij gaan oordelen over anderen terwijl het je vak is om je kop te houden als het over dit soort zaken gaat. Stel dat er een klant van jou binnen komt met dit soort problemen wat doe je dan naast dat je 300 euro vraagt voor 45 min? pleur je dan ook alles op je blog? Hoe bizar een psychiater die juist kijkt naar problemen die wellicht ontstaan zijn in verleden en bekijkt hoe bepaalde mentale problem opgelost kunnen worden dmv coaching en eventueel medicijnen gaat hier gewoon even totaal los op iemand waar jij totaal geen idee hebt wat er zn iemands hoofd omgaat.

ex drugsverslaafden hebben een betere kijk op het probleem dan hulpverleners die alles uit boeken haalt en denken experts te zijn! Jij zal dat nooit begrijpen bram en hou je er buiten het is je vak gek! 

anoniem(26. januari 2015)

Als de NCRV beter hun ogen had geopend en de zaak beter begeleid had, was t dan ook zo`n vaart gelopen dat Keith cli:enten had kunnen misbruike tijdens de hulpverlening die hij gaf?

Als Bram Bakker t allemaal zo goed weet had hij t verkomen kunnen hebben ? Waarom heeft hij niet eerder zijn mond dopen gedaan als hier nu gif lopen spuwen over Keith?

Natuurllijk is Keith zelf verantwoordelijk uiteindelijk,maar wanneeer de rest van hulpverlenend Nederland weinig handvaten heeft voor goede hulp, niet verwonderlijk dat cliënten dan in zijn klauwen vallen.Toen Keith de oplossing leek te bieden was hij n God, en nu ineens alleen een duivel? Ik denk dat er weinigen zijn die zò goed weten wat er  nodig is en weten om hoe door de problemen heen te gaan en aangetoond heeft, en dat is Keith en niet Bram! Vandaar dat ik wel zie dat Keith Bakker onder strikte begeleiding/toezicht dat hij nog in de hulpverlening zou kunnen werken.En eerlijk gezegd verwacht ik daar meer heil van als van  t gal en vuurspugend omhooggevallen betweterige psychiatertje Bram!

Alex(13. februari 2015)

Het is algemeen bekend dat er binnen het AA/Minnesota  wereldje er door zogenaamde ervaringsdeskundigen wat "afmisbruikt" wordt. Zowel op sexueel als op financieel gebied. Verslaafden zijn kwetsbaar en makkelijk te beinvloeden. Ik wil er dan ook voor pleiten voor een verbod op ervaringsdeskundige hulp tenzij begeleid door professionele hulpverleners. Therapeutje spelen door ervaringsdeskundigen is ronduit gevaarlijk, niet doen dus.  Je wordt toch ook geen bankdirecteur omdat je een betaalrekening hebt ?  En wat beide heren verder betreft allebei een levenslang auto's verkopen. Publiciteitsgeilheid hoort niet thuis in deze sector. 

Kijk eerst naar jezelf Bram(10. mei 2015)

Tuchtcollege oordeelt over Bram Bakker
door Eveline Brandt − 31/05/05, 00:00
Vandaag staat de bekende psychiater Bram Bakker voor het Medisch Tuchtcollege in Amsterdam. Bakker zou 'grensoverschrijdend' met patiëntes zijn omgegaan.

Tot twee keer toe dacht psychiater Bram Bakker dat een persoonlijke vriend van hem goed zou passen bij een patiënte. Beide keren liep het uit op een fiasco. De eerste patiënte raakte in een crisis na de ontmoeting met deze vriend M., waarbij Bakker aanwezig was. De tweede liep naar eigen zeggen 'psychische schade' op en hing de zaak aan de grote klok.

Bakker, die verwoed met deze tweede patiënte e-mailde, kon het niet meer tegenhouden: hij werd ontslagen bij het Amsterdamse Sint Lucas Andreas Ziekenhuis (SLAZ) en kreeg een tuchtzaak aan zijn broek.

Uit de e-mailcorrespondentie, die in bezit is van Trouw, blijkt hoe familiair en vertrouwelijk Bakker met de tweede patiënte omging. En hoe riskant dat was: voor hun behandelrelatie, die zij verbrak, en voor zijn reputatie, toen zij alles op straat gooide. Nu kunnen derden meelezen over de date die zij had met Bakkers vriend M., die in de e-mails overigens bij zijn voor- en achternaam wordt genoemd. Te lezen valt hoe Bakker het afspraakje aanmoedigt, schalkse grapjes maakt en zijn patiënte om 'een verslagje' achteraf verzoekt. Bakker foetert later tegen haar over zijn baas in het SLAZ, en vertelt over de buitenechtelijke relatie van een van zijn collega-psychiaters -ook allemaal met naam en toenaam.

Zijn benadering van een patiënte met psychische problemen die daarvoor hulp zocht, lijkt wel heel 'onconventioneel', zoals Bakker dit zelf graag noemt. Als psychiater werd hij geacht zijn patiënte te helpen bij het te boven komen van psychische problematiek. Maar hij koppelt haar ook aan een persoonlijke vriend, mailt over zijn eigen sores en stelt voor haar diagnose te veranderen van ziekte A in ziekte B, die 'gelukkig een veel betere prognose heeft'.

De dokter en de patiënte hebben zich niets aangetrokken van de voorgeschreven 'professionele distantie', waarbij zij echter is vrijgepleit omdát ze nu eenmaal patiënte was met een hulpvraag -en wellicht een diagnose die haar gedrag verklaart. Het is de vraag of het Tuchtcollege ook de dokter zal vrijpleiten. Uit de stukken over Bakker blijken zijn superieuren in het SLAZ zeer bezorgd over zijn privé-contacten met de twee patiëntes. Zo ook de inspectie, die hem na de eerste affaire al verweet 'evident onprofessioneel' gehandeld te hebben. Hij was 'verder dan noodzakelijk doorgedrongen tot de privé-sfeer' van de patiënte. Bij de tweede affaire was de maat vol: de directie van het SLAZ diende weer een klacht in bij de inspectie, wat leidde tot de tuchtzaak van vandaag.

Gevraagd of hij in de toekomst nog eens twee patiëntes met een vriend in contact zou brengen, antwoordde Bakker in maart tegen Trouw: ,,Die vraag suggereert een patroon en dat is er niet! Het waren incidenten.''

Maar grensoverschrijdend gedrag als 'patroon' is geen voorwaarde voor een tuchtzaak -die twee incidenten kunnen er twee te veel zijn, en kunnen genoeg reden zijn voor een waarschuwing of wellicht zelfs een schorsing door het Tuchtcollege.

Hendrik Jan(25. juni 2015)

Is dhr Bram Bakker zelf niet ook voor het tuchtcollege geweest? Is hij niet vanwege grensoverschrijdend gedrag ontslagen?

Dan zou ik maar iets minder hoog van de toren blazen.

Overigens deel ik wel de visie over de kwaliteiten van Keith.

Keith Bakker(28. september 2015)

Als mensen over het interview willen schrijven is het ook wel goed om het hier te posten zodat het gelezen kan worden

 

Keith Bakker werd bij het grote publiek bekend door zijn televisieprogramma’s Family Matters en van Etter tot Engel. Hij was een grappige verschijning met zijn grote kaak en boyband kapsel. Maar vooral zijn stem deed het ‘m; dat rare Amerikaanse Nederlands, dat hem zo aandoenlijk maakte. In de programma’s zagen we hem allemaal gruwelijk bevlogen zijn met zijn ‘ettertjes’; hij rende de benen uit zijn lijf om ze te behoeden voor een leven vol drank, drugs en criminaliteit. De door hem opgerichte verslavingskliniek Smith en Jones was een groot succes. Hij kon mensen helpen omdat hij hetzelfde had meegemaakt, hij wist als ‘ex-verslaafde’ als geen ander wanneer cliënten logen of wat er nu echt speelde. Tieners liepen met hem weg en Nederland sloot Keith in de armen. Onze eigen, heuse knuffeljunk, mét grappig accentje nog wel. Tot dat bericht in De Telegraaf, december 2010. Keith zou zijn vrouwelijke cliënten seksueel misbruikt hebben. De zaak werd onderzocht, kwam voor de rechter en die beoordeelde in 2012 dat Keith inderdaad een aantal cliënten seksueel misbruikt heeft en dat hij de bak in moest. Vijf jaar, met aftrek van voorarrest. Zijn straf zit er nu op. Zijn grachtenpand heeft hij moeten verkopen, zijn kliniek is dicht, zijn geld op en Nederland wil niet meer met Keith knuffelen. Nu probeert hij zijn leven zo goed als dat kan weer op te bouwen, maar bovenal werkt hij hard aan zijn herstel. Hoe gaat het met je? Naar omstandigheden goed. De laatste vier jaar ben ik alleen vaak geobsedeerd geweest door de vraag: waarom? Waarom is het zo gelopen? Waarom heb ik dat gedaan? Wat is er gebeurd? Ben ik seksverslaafd, of verslaafd aan macht? Of was het dodelijk combinatie van werk, die meisjes en ik? Ik wil het weten en ik ben bang dat ik er nooit achter zal komen. Er waren te veel factoren. Soms ik haat mijzelf. Ik haat mijzelf voor de fouten die ik heb gemaakt. Het mag nooit meer gebeuren, maar waarom? Vrij onrustig dus. Ben je bang dat je ooit weer de fout in zal gaan? Ik ben absoluut niet bang dat zoiets weer zal gebeuren. Ik ben alles gaan lezen, elk boek, over seksverslaving. Ik heb ook veel therapie gehad van een zeer goede psycholoog. Ik wil het weten. Was dat de reden? Maar des te meer ik lees over seksverslaving, te meer ik geloof dat het niets te maken heeft met seks, maar met lust en macht. En als ik het zo bekijk, snap ik het. Ik was heel erg bekend, ik had een televisieprogramma, een goed lopende kliniek. Alles ging goed, behalve dat ik niet meer voor mijzelf zorgde. Ik zorgde voor de hele wereld en ik ben mijzelf vergeten. Toen kwam mijn trots en ego terug. Ik stopte met meetings en mijn eigen progamma van herstel en ik begon te denken dat verslaving een keuze was. Ik had God niet meer nodig, dacht ik. Ik werd arrogant. Ik deed niet wat ik moest doen om in recovery te blijven. Er is een groot verschil tussen geen drugs gebruiken, of in recovery zijn. En ik gebruikte niet. Ik ben clean sinds 1 augustus 1998. Maar ik was nog steeds destructief bezig. Ik was knettergek geworden. Ik besloot steeds dat we van kantoor moesten veranderen; we zijn veertien keer verhuisd in 3 jaar tijd. 14. Dat is bizar. Ik kon geen goede beslissingen meer maken. Ik zag verslaving als een tegenstander, een ander persoon, mijn vijand. Maar ik was het zelf. Het ging niet meer om het doel, anderen helpen met hun strijd met verslaving, het ging om Keith Bakker. Het persoon Keith Bakker became bigger then the cause. En toen was het gevaarlijk. Maar was er dan niemand die aan de bel trok? Niemand die tegen je zei dat je niet goed bezig was? Er waren wel mensen die het zagen hoor, sommigen vertrokken ook omdat ze niet meer met me door één deur konden. Maar natuurlijk waren er mensen die me op mijn rare gedrag aanspraken. Ik luisterde niet. Ik luisterde alleen naar mijzelf. Ik speelde voor god in het leven van anderen. Ik had heel veel succes, dus ik vond dat ik dat recht had. Dat hield me niet nederig, het voedde mijn honger. Ik was een geïsoleerde goeroe. Wanneer had je achteraf moeten ingrijpen? Ik heb talent en ik kan goede dingen, maar. Ik werkte op een zeer onorthodoxe manier. Ik werkte veel te close met de cliënten samen en in sommige gevallen zijn de grenzen weggevallen. Behandeling bij ons was geen standaard behandeling. Het was persoonlijk. Dat was het sterkte punt van de behandeling, maar ook het zwakste punt. Ik had constant cliënten in huis, cliënten die alleen thee dronken aan mijn keukentafel en met wie het nog goed gaat. In 2007-2008 had ik moeten zien, that it was all getting far too big for me. Het draaide te veel om mij, alles leunde te veel op mij. Mijn ego nam een loopje met me en ik luisterde niet meer naar de mensen om me heen. De mensen die het goed met me voor hadden. I completely lost myself. I pushed God out of the drivers seat in my life and I took over myself. Ik heb geleerd dat terugval heeft niets te maken met herstel maar heeft alles te maken met verslaving. Mijn verslaving was terug en ik zag het niet zelf meer. Hoe sta je nu tegenover dat krantenartikel, waarin het misbruik aan het licht kwam? Ik vind het nog steeds verschrikkelijk, en ik vind ook wel dat ik onjuist behandeld ben door een deel van de media. Maar aan de andere kant, dat het naar buiten kwam heeft het me ook gered. Ik was destructief bezig. Ik kan het ook nu bekijken als een soort van “Divine intervention.” God heeft ingegrepen en hij gebruikte de media en de rechtbank om dat te doen. Vier jaar later ben ik een veel beter persoon dan ik was daarvoor. Het heeft me geholpen. Je mag van de rechter niets vertellen over het misbruik, klopt dat? Ja, dat klopt. Ik mag er niet over praten, dat is me inderdaad opgelegd door justitie. Ik mag niet over de zaak of over de slachtoffers praten. Maar ik wil ik dat zelf ook niet, zij hebben al genoeg meegemaakt. Maar wat ik wel kan zeggen is dat ik de heilige lijn tussen therapeut en cliënt heb overschreden. I put my hands on them. In mijn eigen ogen heb iets onvergeeflijks gedaan. Ik heb zelf die fouten gemaakt. Er is niets wat dat oké maakt. Het was ongelooflijk stom. I lost control, Geloof je dat je seksverslaafd bent? Een deel van me wil niet geloven dat seksverslaving echt is maar een excuus is voor mannen die zijn betrapt op vreemdgaan, of mannen die de fout zijn ingegaan op een andere manier zoals ik. Het andere deel denkt dat het misschien wel het engste en grootste verslaving is die mens nu kent. Ik ben nu een boek aan het schrijven over wat ik heb geleerd en dat zal hopelijk een betere zicht geven over seks verslaving. Zelfs ik, die zoveel wist van verslaving, geloofde niet dat seks verslaving echt was until it came up and bit me in the ass. Ik had het idee net zoals veel mensen dat een seks verslaafde de hele dag zit te rukken achter zijn PC. Die zij er wel maar dat was ik niet. Pas toen ik mij erin verdiepte, zag ik de echte gezicht van seks verslaving. Seksverslaving gaat niet over sex maar over lust en macht. Mijn grootste verslaving is macht en aandacht. De combinatie macht, aandacht en seks was dodelijk. Kijk naar al die grote machtige mannen die de meest idiote fratsen uithalen, die alles op het spel zetten voor seks en macht en nog meer seks en macht. Een van de grootste gevaren is dat macht maakt ook aantrekkelijk. Ik was natuurlijk niet in het zelfde categorie maar kijk naar Bill Clinton, Berlusconi, DSK; allemaal mannen met te veel macht en aanzien maar ook een probleem met seks en lust. Kijk ook naar Tiger Woods bijvoorbeeld, een man met veel macht, ongelooflijk veel talent, een schattige vrouw en lieve kindjes. Die man had alles. Maar het was niet genoeg. Hij is gevallen door zijn lust. Dat is fascinerend. Waarom zet een man, die alles heeft, alles op het stel voor een seks met random vrouwen? Ik zie nu dat ik mijn hele leven lang heb ik seks gebruikt om vrouwen te overwinnen. Ik zag het niet tot dat het te laat was. Maar achteraf gezien heb ik altijd problemen gehad met seks en lust. Ik denk dat het mijn basis verslaving was. Maar ik kon het jaren lang negeren omdat ik niets illegaals deed. Ik was geen pedofiel of zo. Ik hield van mooie vrouwen en dat was geaccepteerd en zelfs gewaardeerd door andere mannen. En ik hield ook van het machtsspel tussen mannen en vrouwen. Ik was een jager. I was addicted to the chase. Ik had het idee dat als ik een hele mooie vrouw kon veroveren dan moest ik wel goed zijn. Het had allemaal te maken met mijn zeer lage eigenwaarde. Ik denk dat de relatie tussen seks lust en macht fascinerend is. Ik heb er veel over geleerd in de afgelopen jaren. Nu heb ik geen macht en geen seks, dus dat is een goed ding voor mij. Ik zit weer in herstel en dat voelt goed. Waarom kom je daar nu pas mee? Jij hebt hier niet over gesproken bij je proces. Ik wil me niet verschuilen achter mijn verslaving. Ik ben verantwoordelijk voor mijn keuzes. Als ik de verantwoordelijkheid neem, vind ik niet dat ik me ergens achter mag verschuilen. Aan de andere kant kan ik mijzelf niet vergeven als ik niet weet waarom. Wat gebeurde er na het naar buiten kwam dat je over de streep was gegaan? Op 10 december 2010 verscheen het artikel in de Telegraaf. Ik wist dat ik hulp nodig had. Mijn verslaving was in volle glorie terug, ik gebruikte drugs en alcohol allen nog niet. En, ik wist dat ik alles moest doen om dat te voorkomen. Ik heb wat vrienden gebeld en die zijn 24 uur per dag bij me gebleven om ervoor te zorgen dat ik geen alcohol of drugs zou gebruiken. Mijn recovery stond op de eerste plaats. Vijf dagen na de onthullingen in de krant en op TV over mij, ben op 15 december naar Londen gegaan, naar een van de beste verslavingsklinieken in de wereld. De Promis kliniek. Ik had dringend hulp nodig . Ik was suïcidaal. Mijn omstandigheden waren verschrikkelijk en ik haatte mijzelf om alles wat er was gebeurd. Het was een gevaarlijke tijd. De kerstdagen bracht ik door daar in de kliniek. Op kerstavond voelde ik me zo eenzaam en depressief dat ik naar de sportzaal ging, een strop maakte van een springtouw en dat over de balken waar de heavy bag op hing gooide. Ik wilde een einde aan mijn leven maken. Maar zodra ik het touw over de balk gooide, besloot ik om het strijd met mijn demonen toch aan te gaan. Ik moest accepteren wat me te wachten stond. Ik heb zelfmoord altijd als een laffe daad gezien Ik wilde geen lafaard zijn, dat kon ik ook niet maken tegenover de slachtoffers en de mensen die van mij hielden. Ik ben tweeënhalve maand gebleven in de kliniek in Londen waarna ik naar Kenia ging tot dat ik mij kon melden bij de politie. Daarna begon mijn proces. Uiteindelijk heb ik vijf jaar gekregen. Je hebt 30 maanden in de gevangenis gezeten en je had 10 maanden een enkelband . Hoe bleef je clean and sober? Er is geen recovery in de gevangenis. Ik bleef vragen aan de gevangenis artsen voor Minnesota behandeling om te voorkomen dat ik zou gebruiken in de bajes, maar die was er gewoon niet. Het was 30 maanden lang overleven. Er is nergens zoveel drugs als in de gevangenis. De bewakers proberen het wel tegen te houden, maar dat lukt niet. In het huis van bewaring in Almere ontmoete ik een Surinaamse man, hij was een bolletjes slikker die net opgepakt was op Schiphol. Op een of andere manier zijn er vier bolletjes cocaïne in hem gebleven toen hij naar Almere was gebracht. Hij wilde 1 bolletje ruilen met mij voor tien pakjes sigaretten en een telefoonkaart. Daar zat ik dan in de cel met een pulserende verslaving, die niets liever wilde dan gebruiken op dat moment en er was meer dan 15 gram puur cocaïne 3 cellen verderop. Ik zat met de duivel zelf. Het lukte me om hem weg te sturen, maar het was niet makkelijk. In de gevangenis kampt denk ik 80 of 90% met een alcohol-of drugsprobleem, of hun misdrijf is een gevolg van die middelen. In het gevangenis in Lelystad kon ik met veel gevangenen praten over verslaving en de twaalf stappen. En sommige van hen gebruiken nog steeds niet. Dat is toch prachtig. Ik had stiekem een klein groepje waarmee ik over ons probleem kon praten. Ik moest er het beste van maken en dat deed ik ook. Dus afkicken in de gevangenis is bijna geen doen? Er is vrijwel geen hulp voor verslaafde gevangenen? Daar ben ik nu dus mee bezig. Ik ben met een aantal mensen bezig om een stichting op te zetten: Minnesota in Prison. Wij vinden dat iedereen gedetineerde recht heeft op goede verslavingszorg. In elke gevangenis moet de mogelijkheid komen voor gedetineerden om gedegen behandeling voor hun verslaving te krijgen. Je kunt beter behandelen dan straffen. En ik geloof ook dat het veel effectiever is om verslaving in de gevangenis al aan te pakken, zodat gedetineerden meer kans hebben op een goed crimineelvrij leven. In Amerika zijn er heel veel programma’s binnen de muren die de 12 stappen behandeling hanteert maar geen een in Nederland. Ik vind het belachelijk dat het gewoon onmogelijk is om goede verslaving therapie te krijgen als je binnen zit. Dat moet veranderen, vind ik. We zijn nu heel erg druk bezig om dit plan te realiseren. Maar je bent nog steeds clean? En je hebt nooit meer gebruikt? Ik ben nu meer dan 16 jaar drugs en alcohol vrij. Dat pakt niemand van me af. Ik heb altijd respect gehad voor mijn drugs- en alcoholverslaving omdat ik zie dat het onmogelijk is om op een normale manier drugs of alcohol te gebruiken. Ik zie en lust nu als een verslaving en ik werk een herstel progamma daarmee. Ik ben nu jaren clean van seks en lust verslaving. Ik zie lust als een drug en ik kan die ook niet gebruiken net zoals cocaïne of alcohol. Het echte wonder is dat ik clean bent gebleven in het gevangenis. Ik heb God weer ontmoet in mijn cel en ik geloof dat het genade is dat mij er doorheen heeft gebracht. Ben je bang om nog steeds veroordeeld te worden te worden door anderen? Hoe beïnvloed dat je? Ik ben al veroordeelt door heel Nederland. Sinds ik een kleine kind was, mijn allergrootste angst was om afgewezen en verlaten te worden en in December 2010, wees bijna heel Nederland me af. En ik heb het overleefd. Mensen oordelen mij nog steeds maar ik kan daar niets aan doen. Wat gebeurt is, is gebeurt. Ik heb ontzettend stomme dingen gedaan. Ik verdiende gevangenisstraf en ik die heb ik uitgezeten. Ik wil daar niet omheen en ik wil dat ook niet recht praten. Het grootse probleem is dat Ik straf mijzelf nog steeds elke dag. Ik ben mijn grootste vijand. Ik ben heel hard voor mijzelf. Een onderdeel van je straf is dat je tien jaar lang niet meer als hulpverlener mag werken. Wat vind je daarvan? Nee, dat mag niet meer. Ik mag niet een op een werken met mensen meer als therapeut. Helemaal niet met vrouwen. Maar ik moet een ding niet vergeten, wat er ook gebeurd is en hoe ik het ook verkloot heb, ik deed goed werk. Ik heb heel veel mensen geholpen. Ik krijg heel veel e-mails van mensen die ik heb geholpen en ik zie ze ook regelmatig bij meetings. Ik was goed in wat ik deed. Ik wil nu mijn kennis doorgeven. Ik kan mensen nu leren wat ik weet. Ik kan les gaan geven, of seminars doen. Maar het meest belangrijke punt voor mij is om niet in de put te gaan zitten. Ja, ik heb een aantal fouten gemaakt. Maar ik kan en wil door. Mijn leven is nog niet voorbij. Ik heb het idee dat God nog steeds plannen heeft voor mij. Ik weet alleen niet wat ze zijn. Je bent erg religieus. Hoe uit zich dat? Ik ben niet gelovig opgevoed. Ik begon in een God te geloven toen ik in ’88 als heroïneverslaafde in de straten van Amsterdam woonde. Ik geloof in de God zoals in de Bijbel staat. Ik geloof in Christus. Ik heb te veel wonderen gezien om er niet in te geloven. En misschien zijn er dingen in de Bijbel die ik niet kan begrijpen maar ik kies ervoor om het te geloven. Mijn geloof is een dagelijkse keuze. Geloof voor mij draait niet om de Kerk maar om genade. Maar een ding is zeker voor mij. Zonder God kan ik het niet redden. Zonder God ga ik weer gebruiken en ik zal het donkere wereld gaan opzoeken. Keith Bakker zonder God is gevaarlijk. Who is in charge? It’s God. En zo moet het zijn. Hoe ziet je nieuwe leven er uit? Mijn leven is compleet anders dan het was voor mijn val. Ik bezoek heel veel meetings. Ik werk aan het herstel programma en daar geniet ik van. Ik sponsor een aantal mannen en ik zie wonderen gebeuren in mezelf en anderen. Ik ben geen zogenaamd goeroe meer. Mijn leven is nu vrij normaal. Mijn leven is verre van normaal geweest. Verre van saai ook. Ik heb veel mogen leren. Succes in het leven draait niet om hoe vaak ik val maar hoe vaak ik opsta. En dat doe ik veel. Ik ben nog steeds wel bekend, die markante kop van mij onthouden ze. Sommige mensen veroordelen mij en sommigen vinden me niet helemaal slecht. Ik kan accepteren dat niet iedereen me aardig vindt. Mijn leven vandaag is ver beter dan mijn leven vijf jaar geleden. Ik was zo verschrikkelijk ongelukkig. Ik vertelde iedereen hoe ze gelukkig moesten worden, maar zelf was ik suïcidaal. Hoe ironisch het ook is, mijn val heeft mijn leven gered. Mijn publieke val, met alle ellende die erbij kwam, heeft ervoor gezorgd dat ik een nieuw pad kan bewandelen. Ik had alles, alles wat ik kon wensen; ik had auto’s, vrouwen, geld, macht en aanzien. I had it all. And I was miserable. De leegte die ik voelde, een leegte die elke verslaafde ook gevoeld zal hebben, kon niet gevuld worden met geld, dure spullen en aanzien. Ik heb zelf mijn leven vernietigt door mijn eigen herstel te stoppen. Zo simpel is het. Ben je nu gelukkig? …’Ik heb momenten van geluk. Maar omdat ik zo’n piekeraar ben, vind ik het moeilijk om het in het moment te blijven. Maar meestal dwalen mijn gedachten af naar waar het mis is gegaan. Pfff, ben ik gelukkig? Mijn leven is 100 % verbeterd, maar diep van binnen zou ik zo graag willen dat het allemaal niet was gebeurd. Dat zal altijd bij me blijven. Het helpt me om anderen te zien die goed in herstel zitten en oud cliënten met wie het nog steeds goed gaat; dan voel ik me even goed. Maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik blij ben met hoe mijn leven gelopen is. Ik moet leven met mijn fouten. Ik moet leven met het feit dat ik alleen maar mensen wilde helpen, maar in plaats daarvan sommige mensen juist pijn heb gedaan. Daar denk ik elke dag aan. Het doet zeer. Ik wilde goed zijn voor mensen en ik heb gefaald. Ik heb ook goede dingen gedaan, maar ze wissen de slechte dingen niet. Ik hoop dat ik ooit het verleden kan accepteren. Maar ik wil ook niet te veel medelijden met mijzelf hebben, dat is niet goed. Get off the cross, we need the wood. Mijn medelijden helpt niemand, inclusief mijzelf. Je kunt ook vluchten, het vliegtuig naar het buitenland pakken en nooit meer terug komen. Waarom zou je in Nederland willen blijven? Holland is my home, whether I like it or not. Het makkelijkst is om op het vliegtuig te stappen, zo ver weg mogelijk. Waarom zou ik hier willen blijven? Ik ben niet bepaald heel populair hier. Maar als ik vlucht heeft mijn verslaving gewonnen. The war is over for me now but it will be with me until the end of my days. Wat ik niet wist was dat de oorloog was niet met iets van buiten af maar het was in mij. Er was een gevecht voor mijn ziel tussen het licht en het donker. De macht en verantwoordelijkheid om te kiezen tussen licht en duisternis is ons gegeven door God. Alles rond mijn verslaving gaat om darkness. Uiteindelijk gaat alles over licht en duisternis. Right and wrong. Je hebt altijd een keuze. Kies ik vandaag voor licht of duisternis, kies ik voor de waarheid of voor leugens? Herstel draait om licht en daar kies ik vandaag voor. Recovery gives us the power to choose. Ik wil niet meer voor duisternis kiezen. Ik heb gekozen voor licht. Ik accepteer mijn omstandigheden. Ik kies er voor om de man te zijn. Ik kies mijn vrienden bewust. Pas nu, na 16 jaar clean zijn, zit ik echt goed in herstel.

D.R.(05. mei 2016)

Er klinkt zoveel frustratie en bijna haat door in de woorden van Bram Bakker dat ik me afvraag of er niet een stuk jaloezie meespeelt...of is het zoals nu blijkt door alle info hier gedeeld, dat Bram Bakker eigenlijk in Keith iets ziet wat ook zijn eigen zwakte is maar niet de moed heeft (of het inzicht) om dat onder ogen te zien zoals Keith dat wel gedaan heeft? Bram staat nog helemaal aan het begin van het proces waar Keith al grotendeels doorheen is gegaan, dat is duidelijk. Maar ook Bram gun ik het dat hij gaat ervaren wie God is en hoe groot Zijn liefde is voor hem, die Liefde toelaten en erkennen dat je Iemand buiten jezelf nodig hebt, die groter is dan jijzelf, die de antwoorden heeft op al je vragen, al je verwonding dat maakt echt vrij, vrij van jezelf, vrij van alles wat een mens mee kan dragen in zijn leven.  De reactie van Bram over Keith, een mens die zelfinzicht heeft gekregen en daardoor nederig is geworden door het besef van zijn eigen fouten, zou nooit zo fel een ander publiekelijk naar beneden halen. Dus ik hoop voor Bram oprecht dat hij dat proces nog mag gaan ervaren want het zal hem als mens mooier maken. En voor Keith: je bent een voorbeeld voor menig mens door publiekelijk je diepste donkere gevoelens en worstelingen te durven delen. Dapper om jezelf zo kwetsbaar te maken. Keep your head up! You are worth it! 

LEES MEER...